'Alén Piornedo' Category

Denunciado

Outubro 20th, 2007 Outubro 20th, 2007
Posted in Alén Piornedo, Medios
51 Comments »

Íñigo Landa Larrazábal, cidadán vasco neto de represaliada, vén de denunciar a Jaime Mayor Oreja, eurodeputado do Partido Popular, por “enaltecemento do franquismo“. Esta demanda chega logo de que Mayor, no transcurso dunha entrevista en La Voz de Galicia, deixase para a posteridade perlas como “¿Cómo voy a condenar [o franquismo] que, sin duda, representaba a un sector muy amplio de españoles?” e na que tamén aseguraba que, aínda que “Algunos dicen que las persecuciones en los pueblos vascos fueron terribles (…), no debieron serlo tanto cuando todos los guardias civiles gallegos pedían ir al País Vasco. Era una situación de extraordinaria placidez“.

Estas declaracións e a posterior denuncia, dan lugar, ademais de a un retrato das afinidades do personaxe, a unha reflexión posterior: que pasaría se as afirmacións de Mayor Oreja fosen feitas, poñamos por caso, por un líder da esquerda abertzale ou mesmo por un dirixente do PNV sobre a implantación social de ETA durante a ditadura? Se cadra, aplicábanlle a Lei.

Aquí e na China

Outubro 17th, 2007 Outubro 17th, 2007
Posted in Alén Piornedo, Medios
3 Comments »

[gv data=”F7Vz6GZJJOg&rel=1″ width=”425″ height=”350″][/gv]

Josep Lluís Carod-Rovira en Tengo una pregunta para usted. Paréceme unha boa homenaxe a todos os damnificados por, por exemplo: Seijo, Seijas, Otero, Buján, Teijeiro, Noya… mesmo Rajoy, se me apura.

Nota mental: que grande Carod. E que atrevida a ignorancia.

Nota mental 2: Houbo quen se extendeu máis na interpretación da xogada. Secúndoo completamente.

Tú eres roja, tú eres gualda

Outubro 13th, 2007 Outubro 13th, 2007
Posted in Alén Piornedo, País
12 Comments »

Recollo aquí unha das instantáneas que onte se puideron captar na Praza do Obradoiro e que hoxe podemos ver en Galicia Hoxe. O caso é que, en torno á unha da tarde, cando o sol máis apretaba, un matrimonio composto por unha camiseta da selección española, gafas de marca, carriño de bebé coa bufanda da citada selección e unha banderita tú eres roja-banderita tú eres gualda de grandes dimensións, agardaba no centro da praza. Pasaban os minutos e uns turistas cordobeses por aquí, uns militantes de Nuevas Generaciones por alá e un Gerardo Conde Roa e varios concelleiros por acolá, formaron un grupo dunhas 30 persoas con touros de Osborne, gomina, gafas de sol e máis banderitas tú eres roja-tú eres gualda, unha delas de aproximadamente 3 metros e á que foi necesario retirarlle un crespón negro (que seguramente foi empregado noutro destes divertidos saraos). Lectura de manifesto, Vaspaña! e a outra cousa.

Pero cando os nosos protagonistas marchaban a tomar o vermú de forma natural, como a xente normal, sin aspavientos e con franqueza (sobretodo co segundo), en torno a dez mozos berraron dende as escalinatas da Catedral, en favor da autodeterminación de Galiza e mostraron unha estreleira e a bandeira deseñada por Castelao para a República Galega. E aí, as familias normais, sacaron de radiocasé e, ala, himno-que-te-crió e consignas á antiga usanza: “España una, y no cincuenta y una“, “Viva España, coño!”. Algúns, mentres rosmaban “si somos todos españoles…”. Minutos e pimpampún de consignas máis tarde, o grupo disolvíase.

Isto lémbrame que o señor que se disfraza do Rei e que manda nos convocantes disto que lles conto di que se van ocupar dos problemas reais da xente de aquí ás eleccións de marzo. E asegúrao nun acto que tivo coma mensaxe central a defensa de España e a bandeira española “se ofenda quien se ofenda”.

Chamamento no Día da Ralea

Outubro 10th, 2007 Outubro 10th, 2007
Posted in Alén Piornedo
Comentarios desactivados en Chamamento no Día da Ralea

Este señor, ao que vostedes coñecerán de grandes éxitos como El Prestige y la guerra de Irak son asuntos llamativos, vén de lanzar unha mensaxe disfrazado de Presidente do Goberno español [actualización: o disfrace é de Rei en Noiteboa] no que chama a celebrar o 12 de outubro (octubro ou ouctubro, segundo NN.GG.), disque Día de la Fiesta Nacional ou mesmo Día de la Raza, pensará el nos seus adentros. O caso é que, rodeado da rojigualda e de fotos de familia e amigos, Mariano gozou por un momento pensando en que manda e, logo de asegurar que se sinte “orgulloso de ser español“, instou a todo aquel que o escoita a deixar claro que é necesario que “todo el mundo sepa lo que los españoles sentimos por España e que sabemos proclamarlo sin aspavientos, pero con orgullo y con la cabeza bien alta”. Pois que lle preste.

Nota mental 1: Miren que cariña lle quedou como quen… “te prometo que me creo lo que te digo”.

Nota mental 2: Esta xente dá(me) medo, e non (só) por feos.

Nota mental 3: Esta mensaxe formará parte dalgún tipo de terapia de autoafirmación?

Unha pregunta inadecuada

Setembro 19th, 2007 Setembro 19th, 2007
Posted in Alén Piornedo
2 Comments »

[gv data=”6bVa6jn4rpE” width=”425″ height=”350″][/gv]

A democracia máis antiga do mundo. Un estudante vai e pregúntalle ao ex-candidato presidencial polo Partido Demócrata, John Kerry, se el, coma George Bush, pertenceu á sociedade secreta “Skull and Bones” da Universidade de Yale. Kerry disque tentou respostar pero -seguramente para aforrarlle o mal trago- a policía botouse sobre o estudante e, previa malleira e uso de porras electrificadas, detivérono. Está acusado de resistencia á autoridade.

76 licenzas, 50 traballadores

Setembro 17th, 2007 Setembro 17th, 2007
Posted in Alén Piornedo, Divagacións, Xornalistiña
1 Comment »

Leo en PR Noticias un resumo da actividade de Kiss FM e o seu propietario, Blas Herrero. Como ben din os manuais da factoría, o titular debe enganchar (e seguro que doce ou setenta características ordeadas en puntos que non lembro) e este consígueo, ademais de afectar e provocar a reflexión, agárrese: 76 licenzas (unha delas en Vigo) e 50 traballadores. En síntese, falamos dunha radio que pasa de largo sobre requisitos básicos na concesión de licenzas, como a creación dun determinado número de postos de traballo, posuír estudos ou fomentar os valores locais… algo bastante difícil se temos en conta que a empresa en cuestión emite integramente dende Madrid, cidade na que se atopa a súa enorme plantilla de traballadores. Malia este tipo de irregularidades, a Kiss FM segue emitindo la mejor música (sic) e o seu propietario continúa obtendo licenzas.

Pero, saben o peor de todo? Que poría a man no lume ao afirmar que boa parte dos empresarios do negocio, tamén en la tierriña, miran a Kiss FM con envexa e coa vontade de seguir os seus pasos… que é o que importa? que pola radio, tv ou xornal saia algo, xa sexan noticias, cancións, videos ou fotos… que apañe subvencións, poida coller ben publicidade… en suma, que dea cartos. E se un xornalista operario pode escribir, locutar, cantar e bailar, para que contratar cinco ou seis?

Apuntes del Natural

Setembro 15th, 2007 Setembro 15th, 2007
Posted in Alén Piornedo
29 Comments »

Retomo, vía Chuza!, a lectura das opinións do xornalista Javier Ortiz, lúcido artiguista (dise así?) sobrevivente nas páxinas de El Mundo e . O meu primeiro contacto con Ortiz, salvo lecturas moi esporádicas, foi nunha aula universitaria. Alí deunos a súa visión da actualidade, do mundo… e de especímenes como Federico (con quen se leva mal malia a un intento de reconciliación, con mesa e mantel polo medio e con Pedro J. Ramírez como mestre de cerimonias). Xa me disperso, o conto: retomo a lectura das súas opinións no seu blog, Apuntes del Natural… para engancharse un pouco recoméndolle por exemplo, señora, as dúas últimas entradas: “La fiscalía antimonárquica” e, sobre todo, “Nacionalismos“, unha atinada radiografía do nacionalismo español e a súa reacción contra os nacionalismos galego, catalán e vasco.

Por quen ondean as bandeiras?

Setembro 9th, 2007 Setembro 9th, 2007
Posted in Alén Piornedo, Medios, País
2 Comments »

mosquera-sastre.jpg

Voulles contar unha anécdota que pode non ser ningunha ofensa de primeira magnitude contra a dignidade nacional nin moito menos -creo- pero si que é un feito significativo e unha mostra de faltadeignorancia. Novena etapa da Vuelta Ciclista a España (a carreira que saíu de Vigo a instancias de quen vostede xa sabe), dous corredores suben un cumio dos Pirineos nunha etapa con meta na estación de esquí de Cerler, en Aragón. Estes dous corredores, aos que vostede pode ver na imaxe, son Carlos Sastre, do equipo CSC, nado en Madrid e formado en Ávila, e Ezequiel Mosquera, do Karpin Galicia, nado en Cacheiras (Teo). Nun intre próximo ao final da tirada, tres ou catro afeccionados hondean bandeiras galegas en plena montaña(algunha delas engarzada no mesmo mastro cunha española, en fin) e dan ánimo aos ciclistas. O narrador da carreira, Carlos de Andrés, sentencia: “Ahí vemos a los aficionados, animando a Carlos Sastre“.

Os valados do Ceao

Setembro 5th, 2007 Setembro 5th, 2007
Posted in Alén Piornedo, País
8 Comments »

valados-ceao.jpg

Polígono do Ceao (Lugo), ano 2003. O Ministerio de Fomento dirixido por Magdalena Álvarez, esa ministra, inicia as obras de arranxo dos accesos e a súa conexión coa estrada N-VI. Aproximadamente un ano despois, o fundamental da obra -un paso subterráneo- queda arranxado e Fomento instala valados e balizas (tremendo palabro aprendido nos meus anos de autoescola) de xeito “provisional” a xeito de mediana e de rotonda, as obras que restan por facer. Un, que por aquel entón ía en bus, observaba con atención a non-evolución dos traballos.

Setembro de 2007. Os valados están fixados con cemento ao chan dende hai varios anos e por baixo xa lles medrou herba en abundancia. De súpeto, salta a noticia, Fomento reanuda as obras, a mediana e a rotonda faranse e aínda por riba (sente, señora) construirase un paso elevado con-ascensor (véxase referentes, do mesmo partido). Me se ocurre… en marzo hai eleccións, disque e, logo de tanto agardar, que menos que inaugurar a obra cando estea rematada non?. País(-es).

Foto : El Progreso

Este berro para molar, Xabarín popular!

Setembro 3rd, 2007 Setembro 3rd, 2007
Posted in Alén Piornedo, Divagacións, País
37 Comments »

xabarin.gif

Leo en Chuza! que un tal copopoc meneou un post do coñecido blogueiro tangallegocomoelgazpacho alcumado Elentir, no que o devandito humorista alerta sobre o perigoso que pode ser o videoclip Piripimpín, das Malvela (un “grupo de paisanos” ou “alegre coro vecinal“) que agora se emite no Xabarín Club (programa que ten unha mascota á que podedes ver sobre estas liñas en actitude ameazante, instando aos inocentes infantes galegos a afiliarse, como mínimo ao BNG, como máximo sabediós a que forza do independentismo terrorista.

O conto é que a raíz da meneada en cuestión, puiden ler un simpático debate sobre o pernicioso que pode ser o Xabarín e, máis concretamente, as súas cancións, temas do máis radical que poidamos atopar e que, por exemplo, animan aos rapaces a “insultar a los castellano hablantes” ou a “solucionar los problemas a golpe de escopeta“. Así as cousas, grazas ao amigo copopoc vin a luz e logo de berrar EUSKERA!, digo… EUREKA!… púxenme a lembrar algunhas das cancións que dende tal maléfico clube podreceron o meu cerebro e inseriron a miña persoa nunha deriva nazi-onalista desas contra as que alertan en Libertad Digital… e cheguei a conclusións coma estas:

  • Satélite Xabarín: mensaxes que, claramente, insisten na necesidade de liberarnos da opresión española e acadar a independencia tecnolóxica. Ademais (aínda que varios anos antes) apoia o proxecto de Emilio Pérez Touriño para crear un satélite propio.

  • Just Girls: as mulleres españolas son malas, reprimidas e beatas. En cambio, as portuguesas, malia ao seu bigote, son guapas e divertidas, ademais de animar aos pobres infantes a escapar da casa, emborrachuzarse como preas á marxe da autoridade paterna e darse, en xeral, á mala vida.

  • Fura futbolín: como ben apunta o compañeiro copopoc, chama á revolución e á revolta, a ir contra o bilingüismo legalmente establecido, a matar españolfalantes, etc.

  • Non todo é o que parece: as mulleres revólvense contra a familia tradicional española, beben alcol, fuman e rexeitan aos homes, coma se tivesen dereitos.

  • Pode ser: un cantante drogado cre observar vacas voando e falando, atribuíndo os efectos do seu vicio aos extraterrestres. E todo isto, en horario infantil.

  • Tá-se bem na ràdio: que dicir, por se non abondase con facer pequenos aprendices de Antxón Kintana, ademais búscase que sexan reintegratas e fumen drogas en Xamaica, indignante.

  • Íscalle lura: xa non hai por onde collela… ridiculizando aos probres madrileños que non fan outra cousa que traer a riqueza montada en estupendos barcos que enchen de vida e cor os nosos portos deportivos, que tanto beneficio traen á deprimida costa galega.

  • Socio, busco un socio: evidente chamamento marxista-leninista. “Un exército de berros… este berro para molar… Xabarín popular”. Lavado de miolos mediante o cal se pretende que o conxunto dos nenos se afilien ao partido único e comecen a comer españois.

  • Que calor: Pederastia en estado puro. Unha nena espida tomando o sol na praia ao berro lividinoso de “oh, que calor, que calor fai ao sol, fai tanto calor que ata praia me vou”.

  • Fin de semana: Rebelión contra o sistema educativo. Video que mostra as diversións que hai alén da disciplina e os bos costumes do ensino tradicional e monolingüe (en castelán).

  • Onde vas, rapaz?: Siniestro Total, grupo coñecido pola súa afección ao alcol e ás drogas, insiste, nada máis e nada menos, no necesario que é rebelarse contra a autoridade paterna para logo poder acudir a antros insalubres e entrar nunha dinámica de sesodrogasrocanrol.

  • Estou na lavadora: Logo da destrución persoal, os nenos son chamados ao suicidio, concretamente, a meterse na lavadora e pór fin, extenuados, á súa vida de vicio, nacionalismo e destrución anti-española.

  • O sancristán de Basán: Aquí, directamente chamamento á loita armada e apoloxía do terrorismo, incitación á violencia contra o capital (español).

E isto por non falar das actuais, que a min xa non me contaminaron tanto porque xa non estaba na idade… hai algunha que ata di “bombaaa!” repetidas veces, que desfachatez. En fin… coñas aparte… O certo é que hai que padecer ben dos nervios para ver un arma de adoctrinamento masivo nun programa que foi do mellor que deu de si a Galega nos seus vintedous anos de vida, e que moitos galegos lembramos cun sorriso… independentemente da nosa conciencia de país -tranquilo, copopoc, non é tan eficaz (xa podía)-.

Actualización: o compañeiro Galegoman tamén puxo o seu gran de area para alertar aos pobres nenos inocentes, é xusto e necesario recoñecelo.