Divagacións – Lucensismo e outros males http://malodeaturar.blogaliza.org Casa fundada en 2006 Sun, 03 May 2009 21:54:26 +0000 gl-ES hourly 1 https://wordpress.org/?v=4.7.1 Un negocio con futuro http://malodeaturar.blogaliza.org/2009/01/12/un-negocio-con-futuro/ http://malodeaturar.blogaliza.org/2009/01/12/un-negocio-con-futuro/#comments Mon, 12 Jan 2009 00:36:07 +0000 http://malodeaturar.blogaliza.org/?p=498

Estaba comodamente sentado no sofá da casa cando alguén atopou en Internet o que vedes sobre estas liñas e que me vin na obriga de compartir con vós. Observade quen está polo medio…

]]>
http://malodeaturar.blogaliza.org/2009/01/12/un-negocio-con-futuro/feed/ 4
Aínda vos hai xente http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/12/12/ainda-vos-hai-xente/ http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/12/12/ainda-vos-hai-xente/#comments Fri, 12 Dec 2008 00:33:41 +0000 http://malodeaturar.blogaliza.org/?p=473 O Cesto

Todos os días atopamos xente. Tomando o café, cruzando a rúa, mercando o xornal ou na mesa do lado mentres pedimos unha caña ao finaldo día. Parte desa xente repítese. Detrás da barra, na caixa do súper, ou no control de seguridade da Xunta. Hoxe quero falar da xente. E en primeira persoa.

Hoxe fun xantar ao sitio onde xantaba case todos os días durante os anos de carreira e ao que, desde aquel tempo, me gusta volver de cando en vez. Xeralmente vou só e a mala hora, preto das catro, cando están a piques de pechar a cociña. Poden pasar meses entre unha visita e a seguinte pero é un sitio que me fai sentir na casa e tamén me fai lembrar os tempos da facultade. Gústame sentar, ler o xornal e elixir entre caldo-sopa-ensalada-o-ensaladilla e o que haxa de segundo, sempre o mesmo segundo o día da semana.

Este mediodía cheguei, preguntei se había alguén esperando, elixín o menú do día e collín a prensa para acompañar. Na tele, Tele5, coma sempre. Ao pagar, a rapaza que sempre semella sorprendida cando lle dis “gracias” ao traerche as consumicións pregúntame “que tal estás?“. A miña cara de “ein?” durou dous segundos, o xusto para que me explicase que hai uns meses xa se dera conta de que me pasaba algo e que, como había tempo que non me vía, maís dunha vez se lembrara de min e tiña gañas de preguntarme como me ía, e de saber se estaba ben. Pensárao varias veces, pero non se atrevera as poucas que me vira, por se me molestaba. Non dubidei en explicarlle que, afortunadamente, xa estou ben, e o sorriso quedoume un tanto descolocado cando me aclarou que é especialmente sensible no tema, porque apenas tiña oito anos cando a súa nai morreu “desa enfermidade”. E que moitísimas gracias por interesarse. Saín cunha sensación estraña, pero moi agradable. Aínda hai xente no mundo, rapaces.

E ao saír, puxen “Hoy puede ser un gran día“, en versión de Serrat e Sabina, a todo volume na radio do coche. Por se a alguén lle quedaba algunha dúbida. Sorrían, por favor.

]]>
http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/12/12/ainda-vos-hai-xente/feed/ 3
20-N http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/11/21/20-n/ http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/11/21/20-n/#comments Fri, 21 Nov 2008 00:18:25 +0000 http://malodeaturar.blogaliza.org/?p=460

Hoxe, 20 de novembro, cumpriuse o 73º cabodano do pasamento do ditador Francisco Franco Bahamonde, que morreu na cama. Hoxe, tamén, coñecemos que un esperpéntico grupúsculo radical interpuxo unha denuncia perante a Fiscalía do Tribunal Superior de Xustiza contra un partido político, legal e democrático, como tantos outros. E fíxoo porque disque a súa conduta é “repugnante” na imposición do uso da “lengua regional” e manipula menores através dos seus “grupos auxiliares”.

En tan magna data quero ademais, antes de durmir, compartir con vostede, que le, dúas frases que escoitei onte. A primeira perténcelle a un compañeiro de redacción e, a outra, ao propietario dun establecemento de hostalería da coruñesa Ronda de Outeiro. Aí quedan:

“Un xornalista que chega á casa sobrio e antes das doce da noite, nin é xornalista, nin é nada”

“Yo no soy racista, pero prefiero que estean allá”

Dito queda.

]]>
http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/11/21/20-n/feed/ 5
Se Sócrates erguese a cabeza… http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/11/13/se-socrates-erguese-a-cabeza/ http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/11/13/se-socrates-erguese-a-cabeza/#comments Wed, 12 Nov 2008 23:06:49 +0000 http://malodeaturar.blogaliza.org/?p=456

“Ao Valedor (…) habería que retiralo da circulación”

Francisco Rodríguez, Os Soprano

“Deixe de empregar as estatísticas como os borrachos utilizan as farolas: para agarrarse a elas e non caerse, que é como as utiliza vostede”

Emilio Pérez Touriño, se hai paro, non bebas

Non me meterei en se lles falta ou sobra razón, de seguro que o sabio lector chega á conclusión. En todo caso, ao longo de todo o día cheguei á conclusión de que ambas as dúas perlas dialécticas non podían quedar tiradas aí fóra, entre as tebras e o renxer de dentes.

]]>
http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/11/13/se-socrates-erguese-a-cabeza/feed/ 2
Lo que como, lo que bebo, calcio de leche… ahhh! http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/11/06/lo-que-como-lo-que-bebo-calcio-de-leche-ahhh/ http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/11/06/lo-que-como-lo-que-bebo-calcio-de-leche-ahhh/#comments Thu, 06 Nov 2008 17:57:33 +0000 http://malodeaturar.blogaliza.org/?p=451 Adriana Ozores

Un dos efectos de escoitar a radio mentres fas o mesmo percorrido á mesma hora durante moitos días é que, sen demasiado esforzo, rematas por familiarizarte e mesmo por saber de memoria as cuñas que, na mesma orde, se emiten nas pausas publicitarias. Unha delas, que a SER adoita emitir antes do boleto das 10, ponme especialmente nervioso e gustaríame compartila con vós, para saber se un é moi repunante (sen -g-) ou se, efectivamente, esta cuña –>Cuña terrible de Leche Pascual protagonizada por Adriana Ozores, as súas reflexións de madurez e os seus ruídos bucais enervan ao máis pacífico. Todo isto, aderezado cunha guitarriña que incita á agresividade matutina Se un día destes hai un altercado entre automobilistas nas entradas da Coruña, quizais a indemnización a teñan que pagar, a pachas, Adriana Ozores e Leche Pascual.

Nota ao pé: desculpade pola calidade do son, a gravación está feita cun teléfono e en movemento no Feiranta-móbil.

]]>
http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/11/06/lo-que-como-lo-que-bebo-calcio-de-leche-ahhh/feed/ 5
Manteros http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/10/11/manteros/ Sat, 11 Oct 2008 16:38:40 +0000 http://malodeaturar.blogaliza.org/?p=442 Manteiros

As dúas primeiras semanas de outubro son as festas de Lugo. Do 4 ao 12, as rúas do centro da cidade alteran o seu ritmo de vida normal e énchense de barracas, churrarías, tómbolas e, dende hai uns anos, tamén de homes e mulleres de pel morena que tentan quitar uns poucos cartos vendendo cedés piratas, bolsos de Armoni ou Chinnel e suadoiros de Adudas ou Abibas. Son rapaces moi novos, que roldan os vinte anos e non dubidan en viaxar moitos quilómetros, fuxindo da fame, para chegar a este punto do mapa e rabuñar uns euros que, con sorte, lles darán para pagar os bocadillos que coman mentres estean na cidade e mais o billete de autobús para marchar a outra feira.

Todo isto acontece nunhas festas que hai xa tempo que abandonaron o seu carácter de romaría para pasaren a ser a grande e masiva celebración do outono galego, algo que, seguramente con bo criterio, levou a que as autoridades observasen a necesidade dun dispositivo policial acorde coa masa de propios e foráneos que poboan as rúas luguesas durante estes días. Así, as patrullas da mermada policía local refórzanse estes días con eses funcionarios policiais que levan un leonciño no ombro e que teñen a principal función de disuadir o criminal e transmitir sensación de seguridade.

Nestas condicións, quen manda nos policías do leonciño deciden que, para reforzar esa sensación de seguridade, pode ser unha grande idea repetir o espectáculo que xa se estreara hai uns anos na Rúa Real da Coruña, e desenvolver unha redada contra a pirataría. Non contra os que traen aos rapaces dos que antes falabamos e lles chuchan ata o sangue. Non contra os que importan as falsificacións, Tampouco contra quen as almacenan. Só porra contra manta de cedés, paseantes lucenses de-toda-la-vida que, por primeira vez, se decatan que o lado da sensatez, polo menos neste caso, non é o do uniforme, e non dubidan en protexer ao mantero da desmesura policial. De postre, temos un xornalista retido nun furgón das Fuerzas y Cuerpos. O entremés celebrouse a poucos metros do lugar en que, ao comezo das festas, dúas churrarías arderon ao carón de dous centros educativos. Sensación de seguridade.

Foto: Xesús Ponte, en El Progreso do 9 de outubro.

]]>
Dublín e familia http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/09/02/dublin-e-familia/ http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/09/02/dublin-e-familia/#comments Tue, 02 Sep 2008 00:20:01 +0000 http://malodeaturar.blogaliza.org/?p=391 Vista de Dubl�n dende a fábrica de Guinness

De novo na casa e a poucas horas da reinserción na realidade cotiá, un non pode evitar botar a vista ás últimas tres semanas. Dublín é unha cidade acolledora, amábel coma boa parte dos seus habitantes, húmida coma Compostela nun outono dos de verdade. Sabe a cervexa Guinness e arrecende a fast food de todas as partes do mundo, sobretodo en certas rúas nas que, perigosamente, os pubs de toda a vida están sendo substituídos por, por exemplo, establecementos de kebabs de destrución masiva. Pero se falamos de pubs, falamos, inexcusabelmente, de música, esa que por aqui lle chaman “celta”, de pintas, conversas interminábeis e noites que comezan a media tarde. Son estes os verdadeiros centros neurálxicos da capital dun país indisimuladamente rico, con parellas de mozos loiros que teñen nenos de anuncio, adolescentes perigosamente aburridos e unha inmigración que, polo menos en apariencia, semella máis integrada que nas grandes capitais.

Pero non falamos só de turismo nestas liñas. E é que foron estas as primeiras vacacións en tres anos de quen asina, e tamén os primeiros días de case-desconexión en moito, moito tempo. Logo duns meses cuxa referenza vostedes xa puideron ler por aquí, a capital irlandesa actuou como un bálsamo que, ao tempo que desenfurruxía o meu inglés, me permitiu coñecer a persoas que, non direi (polo menos aínda) que pasan ao capítulo das amizades profundas, pero si ao das conversas sinceras e ao do riso con gañas, que é máis do que se pode dicir de moita xente a día de hoxe. Foron tamén días de coñecer: lugares, culturas, palabras… usos e costumes en xeral, romper estereotipos e abrir a mente, entre as aulas do Alpha College, os locais de Temple Bar e as festas brasileiras, entre outros.

Mais, con todo, sen dúbida, o máis importante destas tres semanas debe ser o substrato, o que queda agora, unha vez baixado do avión e no inicio da aterraxe na realidade. Hoxe, de camiño entre Lavacolla e a casa, dixéronme que se me vía contento. Posibelmente sexa certo. As pilas veñen máis cargadas do que marcharon e, sen dúbida, serán de gran axuda para (o) mañá. Estamos de volta… e haberá que facerlle caso a aquel que dicía aquilo de érguete e anda,/como en Irlanda, como en Irlanda.

Nota musical:
Toda viaxe ten unha banda sonora, que non ten por que, en principio, estar completamente vencellada ao lugar en cuestión. A min sempre me lembraran a Dublín, ás súas noites e todo o que alí vivín, músicas como estas (non pregunten por que):

  • A banda sonora do filme Once (que recomendo), rodado en Dublín. Aquí hai unha boa mostra.
  • Madonna – Give it 2 me (aquí)
  • Alphabeat – Boyfriend (aquí)
  • The Ting Tings – That’s no my name (aquí)
  • Calquera do espectáculo Riverdance (aquí)
]]>
http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/09/02/dublin-e-familia/feed/ 2
Moncho, pon outras http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/07/26/moncho-pon-outras/ http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/07/26/moncho-pon-outras/#comments Sat, 26 Jul 2008 15:55:46 +0000 http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/07/26/moncho-pon-outras/

Unha mensaxe no móbil serviu para me enterar de que o licor café ao que me convidou Moncho hai tres semanas era o derradeiro. Unha entrevista, no ano 2006, serviume para coñecelos a el e mais a Isa, a súa muller, e tamén ao monte de historias que atesouraban, acumuladas durante tanto tempo no histórico Porrón da rúa das Casas Reais e, nos últimos tempos, no reaberto Rincón, na Algalia de Arriba. Os soldados do cuartel do Hórreo, Fuxan os Ventos, Amancio Prada, e milleiros de estudantes, profesores e parroquianos pasaron polas dúas tabernas e mesmo asinaron ou reflexionaron nas súas paredes pintadas ata o infinito. Agora podo dicir que eu tiven a honra de inaugurar o mosaico das paredes do Novo Porrón, previo permiso de Isa que, como ben me dixo Moncho, era a que mandaba alí.

Despois viñeron moitas noites de cancións, de festa, de viño, de ledicia… dunhas castañas no outono e unhas filloas no Entroido… e de dicirnos que baixasemos o volume cando a crema de augardente bautizada con whisky ou a sangría elaborada con licores de froitas facían das súas. Aínda que nunca de xeito moi rigoroso porque, xa o dicía Moncho: “se eu fose o alcalde, multaba a taberna na que non se cantase“. Foise un taberneiro histórico de Compostela pero, sobre todo, marchou un bo home. Que descanses en paz.

]]>
http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/07/26/moncho-pon-outras/feed/ 1
Bo Día da Patria http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/07/25/bo-dia-da-patria/ http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/07/25/bo-dia-da-patria/#comments Fri, 25 Jul 2008 17:37:32 +0000 http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/07/25/bo-dia-da-patria/

Porque, malia durmir tres horas e ter que traballar, malia aos anacronismos, malia a certos eslogans, malia aos de sempre, este Día encántame.  Bo Día da Patria.

]]>
http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/07/25/bo-dia-da-patria/feed/ 12
Os Rastreros seguro que non pensaban nisto http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/07/14/os-rastreros-seguro-que-non-pensaban-nisto/ http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/07/14/os-rastreros-seguro-que-non-pensaban-nisto/#comments Mon, 14 Jul 2008 15:52:49 +0000 http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/07/14/os-rastreros-seguro-que-non-pensaban-nisto/

Quizais era só cuestión de tempo: señora, a Xunta organizou unha tractorada. O certo é que, nestes tempos confusos que nos toca vivir, non sería máis de estrañar que moitos outros saraos do Goberno, pero isto en concreto (aínda) non pasou. Trátase dunha peregrinaxe a Compostela protagonizada por 24 tractores clásicos.

Nota mental 1: non lles lembra a ningunha obra pictórica, polo menos en espírito a foto de Otto, artista de AGN? Mirada ao horizonte, bandeira ao vento.

Nota mental 2: non sería un conselleiro de Medio Rural montado nun Massey Ferguson de época un bo cartaz para o vindeiro 25? Non é Barreiros, vale, pero… sempre poderá valer para unha campaña contra os incendios, recuperando o lema “Sorte para o País”, que un director xeral xa fixera célebre nos infaustos días do verán de 2006.

Nota  mental 3: que pensarán Os Rastreros?

]]>
http://malodeaturar.blogaliza.org/2008/07/14/os-rastreros-seguro-que-non-pensaban-nisto/feed/ 4