'Rachí' Category

De hoxe nun ano :)

Decembro 31st, 2008 Decembro 31st, 2008
Posted in Cousas da casa, Rachí
2 Comments »

La Police de la pensée

Setembro 8th, 2008 Setembro 8th, 2008
Posted in Alén Piornedo, Rachí
2 Comments »

Sarkozy 1984

Por cousas coma esta, que lembran demasiado á obra mestra da política ficción asinada por George Orwell, a este home nunca lle deixarían entrar nas marabillosas festas do meu barrio. (Observen a habilidade de quen subscribe para ligar temas :P).

Dublín e familia

Setembro 2nd, 2008 Setembro 2nd, 2008
Posted in Divagacións, Rachí
2 Comments »

Vista de Dubl�n dende a fábrica de Guinness

De novo na casa e a poucas horas da reinserción na realidade cotiá, un non pode evitar botar a vista ás últimas tres semanas. Dublín é unha cidade acolledora, amábel coma boa parte dos seus habitantes, húmida coma Compostela nun outono dos de verdade. Sabe a cervexa Guinness e arrecende a fast food de todas as partes do mundo, sobretodo en certas rúas nas que, perigosamente, os pubs de toda a vida están sendo substituídos por, por exemplo, establecementos de kebabs de destrución masiva. Pero se falamos de pubs, falamos, inexcusabelmente, de música, esa que por aqui lle chaman “celta”, de pintas, conversas interminábeis e noites que comezan a media tarde. Son estes os verdadeiros centros neurálxicos da capital dun país indisimuladamente rico, con parellas de mozos loiros que teñen nenos de anuncio, adolescentes perigosamente aburridos e unha inmigración que, polo menos en apariencia, semella máis integrada que nas grandes capitais.

Pero non falamos só de turismo nestas liñas. E é que foron estas as primeiras vacacións en tres anos de quen asina, e tamén os primeiros días de case-desconexión en moito, moito tempo. Logo duns meses cuxa referenza vostedes xa puideron ler por aquí, a capital irlandesa actuou como un bálsamo que, ao tempo que desenfurruxía o meu inglés, me permitiu coñecer a persoas que, non direi (polo menos aínda) que pasan ao capítulo das amizades profundas, pero si ao das conversas sinceras e ao do riso con gañas, que é máis do que se pode dicir de moita xente a día de hoxe. Foron tamén días de coñecer: lugares, culturas, palabras… usos e costumes en xeral, romper estereotipos e abrir a mente, entre as aulas do Alpha College, os locais de Temple Bar e as festas brasileiras, entre outros.

Mais, con todo, sen dúbida, o máis importante destas tres semanas debe ser o substrato, o que queda agora, unha vez baixado do avión e no inicio da aterraxe na realidade. Hoxe, de camiño entre Lavacolla e a casa, dixéronme que se me vía contento. Posibelmente sexa certo. As pilas veñen máis cargadas do que marcharon e, sen dúbida, serán de gran axuda para (o) mañá. Estamos de volta… e haberá que facerlle caso a aquel que dicía aquilo de érguete e anda,/como en Irlanda, como en Irlanda.

Nota musical:
Toda viaxe ten unha banda sonora, que non ten por que, en principio, estar completamente vencellada ao lugar en cuestión. A min sempre me lembraran a Dublín, ás súas noites e todo o que alí vivín, músicas como estas (non pregunten por que):

  • A banda sonora do filme Once (que recomendo), rodado en Dublín. Aquí hai unha boa mostra.
  • Madonna – Give it 2 me (aquí)
  • Alphabeat – Boyfriend (aquí)
  • The Ting Tings – That’s no my name (aquí)
  • Calquera do espectáculo Riverdance (aquí)

“En mi calle no, que molestan”

Maio 23rd, 2008 Maio 23rd, 2008
Posted in Divagacións, País, Rachí
Comentarios desactivados en “En mi calle no, que molestan”

Como bo lugués emigrado, teño o costume/vicio de botarlle un ollo a El Progreso practicamente a diario. Ao facelo na súa web, leo o xornal cun día de atraso e hoxe atopei o titular que poden ler sobre estas liñas. Resulta que os veciños das rúas que colindan co Parque Rosalía de Castro, ou o que é o mesmo, co recinto feiral do San Froilán, están dispostos a chegar aos tribunais para que as barracas marchen para outro punto da cidade, lonxe do centro. Tradución: un grupo de xente de-Lugo-de-toda-la-vida está disposta a matar as festas da cidade porque non son quen de aturar algo menos de dez días de ruído nocturno e de non poder chegar co coche á porta da casa. Agardemos que o Concello de Lugo teña a valentía suficiente como facer ouvidos xordos á reivindicación en cuestión -xa ten feito o propio cou outras bastante máis xustas na mesma zona, por outra banda- e non lles dea máis valor por-ser-ellos-quien-son. Máis información no exemplar de El Progreso do 22 de maio.

Eu tamén son do Verbenero

Agosto 21st, 2007 Agosto 21st, 2007
Posted in Medios, Momentos freaks, País, Rachí
21 Comments »

verbenero1.jpg

Sabía que esquecía algo. De camiño para o Sarabanduxa, cos ollos na estrada e os oídos na radio, comprobei con estupor e tristura que Verbenero . ficaba no cuarto posto e non era proclamada, con todas as honras, gañadora do A polo Ghit e, polo tanto, canción do verán 2007. Señora, vostede non sei que pensará, pero eu, dende a miña humilde opinión, teño claro que por ritmo, tema e mesmo por capacidade de crear ambiente de campo da festa, Verbenero, d’Os Forfiestas, é o gañador sentimental dun certame cuxa magna labor é, nin máis nin menos, que a de elixir a canción do verán galega. Dito isto, señores do xurado: queda constituída formalmente a PVFA (Plataforma dos que votamos polos Forfiestas no A Polo Ghit 2007), polo momento unipersoal pero aberta a todo tipo de adhesións máis ou menos interesadas.

Nota mental: Vaia por diante que non teño nada en contra de Sacha na Horta e os seus Biocultivos, mesmo me ten o seu aquel… pero canción do verán, o que se di canción do verán para min, non é.

Envísiate

Agosto 21st, 2007 Agosto 21st, 2007
Posted in Rachí
6 Comments »

imaxe006.jpg

Logo da Gran Caída, Blogaliza is up e dispóñome a escribir o que tiña pendente dende a fin de semana. Inicialmente previamos pasar dous días no cuasi-paraíso, pero parece que todo o mundo tivo a mesma idea e non houbo sitio, así que os planes trocaron e rematamos no Sarabanduxa, un festival que, a dicir verdade, a min non me atraía demasiado pero que rematou sendo bastante mellor do que pensaba. Despois: a aventura… preguntarse se realmente é aí onde se pode acampar, probar a ría e comprobar que para ter auga máis arriba da cintura hai que ir case ata as bateas… ou agardar polas estrelas da noite mentres eramos fotografados. Así as cousas… noite de xolda e anécdotas (aventuritas) para contar durante un mes, aproximadamente, e máis matices e aspectos da noite porque aquí, ao cabo, coñecémonos todos -ou case-.

Nota ao pé: a foto, tomada ás 6:02 da mañá, penso que resume ben parte da idiosincrasia do evento. Visio.

Toca Pardiñas!

Agosto 3rd, 2007 Agosto 3rd, 2007
Posted in Rachí
6 Comments »

Aínda que as cousas laborais e estivais fixeron que nos últimos días teña este espazo algo desatendido, non me resisto a pasar por aquí para facerlles unha recomendación. E é que de todas as opcións de rachí que temos esta fin de semana, para min a elección está clara: sábado e domingo, todos a Pardiñas. Ademais dos que figuran no cartaz, unha sorpresa: Fuxan os Ventos. Máis información, na web da Asociación Cultural Xermolos, organizadores do evento que xa cumpre vinteoito anos.

Verbenero!

Xullo 16th, 2007 Xullo 16th, 2007
Posted in Rachí
31 Comments »

Contáballes hai uns días que xa tiña canción candidata para o A polo ghit deste ano… Agora teño que recuar ou, como mínimo, complementar a miña proposta. E é que Os Forfiestas e o seu Verbenero (vencellos familiares do artista aparte) molan, por así dicilo, un feixe, por non entrarmos a reflexionar sobre o feito de que reflicte perfectamente o momento verbena! (especial atención merece o son ambiente “atensión… quiten el coche, que molesta”. É o bo que ten a democracia con apertura de miras, que se pode votar máis dunha vez. Escóitea, señora! .

Toda unha aventura

Xullo 9th, 2007 Xullo 9th, 2007
Posted in Rachí
35 Comments »

Aínda non fixera ningún post Master Card, penso que é o momento:

-Macro-compra no Alcampo (incluíndo parasol e “kit-barbacoa”): 60€

-Colchoneta: 2’80€

-MEGÁFONO: 11 € (logo de relear)

-Durmir na rúa dous días consecutivos, buscarlle parecidos a Kepa Junkera, vengarse dos veciños a base do xa citado megáfono ou tentar a evacuación da acampada diante do cataclismo climático que se aveciñaba: non ten prezo, of course.

Ole, morena!

Xuño 10th, 2007 Xuño 10th, 2007
Posted in Rachí
1 Comment »

[gv data=”Dw1cF0UVL5s” width=”425″ height=”350″][/gv]

Vía Chuza! atopei unha nova razón para vencer, un ano máis, as miñas reticencias iniciais e coller o coche para irme meter tres días a ese planeta que cheira a kalimotxo e substancias estupefacientes e onde, cun pouco de esforzo, aínda se pode escoitar boa música. Este ano, disque Pepe Vaamonde Grupo fará acto de presenza… déixolles aquí un adianto, “Aires de Montillón”, clasicazo dese local lugués que debería ser, como mínimo, Patrimonio da Humanidade. Góceno.