'Rachí' Category

Meta! (voante)

Xuño 28th, 2006 Xuño 28th, 2006
Posted in Rachí, Xornalistiña
52 Comments »

Meta.jpg

Non hai mal que cen anos dure, seica. Así as cousas, hoxe rematou a terceira carreira de obstáculos do proxecto de xornalista. Os resultados numéricos, aínda están por saber. Os físicos: un par de momentos ansiosos, dureza muscular e un par de tiróns nas costas. Todo moi rico.Comezan agora as longas vacacións de catro días. Logo, ao micro (por certo, un servidor fai un chamamento para saber a que hora ten que empezar a traballar!). Iso será en catro días… hoxe, mañá, pasado… rachí, señora, rachí.

Nota mental: Opá, que peniña me dan… ejem.

Olelé / olalá / o Lugo é / o mellor que hai

Xuño 26th, 2006 Xuño 26th, 2006
Posted in Rachí
60 Comments »

Rafa1.jpg

Desculpen o momento lucensite futbolística, pero isto tiña que poñelo:
Logo de tres anos onte, en terras segovianas e diante dun gran equipo como é a Gimnástica Segoviana (moi simpáticos os Segovirras, por certo), o Clube Deportivo Lugo volveu á Segunda División B. Con grande presenza das Brigadas Lucenses, como non podía ser doutro xeito. Un servidor non puido estar presente no definitivo partido de volta, por causas alleas á propia vontade, pero en fin, a Radio Galega cumpriu a súa función e ceei con sufrimento escoitando Galicia en goles. Haberá que gardar El Progreso de hoxe, a xeito de documento histórico. (Estes son uns momentos tan lugueses…). Vou estudar.

Na Coruña de rachí

Xuño 24th, 2006 Xuño 24th, 2006
Posted in Rachí
23 Comments »

Nova incursión de quen lles fala no San Xoán coruñés. O balance foi bastante mellor ca o primeiro, hai agora cousa de dous anos -comezando polas cuestións meteorolóxicas, porque naquela altura, a iso das nove da noite, estaba máis mollado por fóra que por dentro (cousa da chuvia, e iso non é moi alentador. A experiencia tivo partes moi enormes, tales como unha noite tirado na area coa túa xente de todos os días que queres que siga sendo tal, mesturada con encontros con aqueles aos que che gustaría ver máis a miudo (o “e ti que fas por aquí ho?!” foi tónica dominante).
Unha visita a unha sardiñada de barrio -fugaz- tamén tivo o seu punto. E o monumento falleiro (?) da praia moi logrado, cun Ratzinger sentado na cadeira de San Pedro cuberta polo pazo de María Pita, con Paco a un lado (cun L na man) e Lendoiro ao outro. Moi rico todo, o ano que vén, máis.

Agora ben, non me podo resistir: había la hostia de peña pasadísima, un chorvo quilando con su ja en la playa y unos notas pegándose neno, buaahhh y puriles paseando y la peña fumando grelos al lao. Aún te voy dar.

Nota: as cores e nitidez da imaxe aproxímanse bastante á imaxe que eu percibía.

Noites hai moitas. Noites enormes, hai menos.

Xuño 22nd, 2006 Xuño 22nd, 2006
Posted in Divagacións, Rachí
2 Comments »

Que é isto? Preguntará o agudo lector. Dareille unhas claves para a comprensión de por que a quen lle fala lle deu por poñer esta fotiño. Quítalle os coches e ponlle un escenario ao fondo de todo, onde os suportais, e moita xente. Colócalle ademais uns globos de helio con luz. Dúas barras -de bar, non de ferro- aos lados. Agora ponlle unha xenta enorme facendo corro, cantando, berrando, empurrándose, escachando coa risa, dándolle ás bebidas espirituosas. Diante de todo isto, sitúa a uns fenómenos (houbo antes outros fenómenos, mágoa que fose tan cedo) que fan festa onde van e provocan que o corro de xente de antes brinque aínda máis. O de onte soubo a fin de curso, a despedida -ou así-. Pero tamén soubo a gloria.

Nota mental: como poño ligazón á xente que non ten blog, señora? Que poño, unha foto de carné? Ligazón co seu número nas Páxinas Amarelas?

Lume e ruxidos, señora!

Xuño 21st, 2006 Xuño 21st, 2006
Posted in Rachí
82 Comments »

Despois dunha semana agobiada (xa sei que estamos a mércores, pero cundiu a Dios) e doutra meta voante pasada (queda unha, só). Despois de confirmar o meu verán tentando falar polo micro… hoxe, señora, apoteose na Praza da Música de Compostela -léase aparcamento do Auditorio de Galiza-. Serán Lamatumbá, Ruxe Ruxe e tamén Habana Blues Band, no que, Dios diante, quen lles fala tentará quitar os malos bechos que levou acumulando nos últimos días, por cuestións académicas, mariñas e demais. Boa noite a todos, que espero velos por alí.

A polo ghit, señora

Xuño 4th, 2006 Xuño 4th, 2006
Posted in Momentos freaks, País, Rachí
5 Comments »

Ghit.jpg

Volvía eu da segunda catedral, ben provisto de alimentos, nun asadeiro de polos con matrícula, rodas e gasoil, cando escoitei unha iniciativa que me namorou e que podería calificar, sen medo a excederme, de ENORMÍSIMA. A Radio Galega, através do programón Extrarradio -coa colaboraicón de outros- e Vieiros convocan o certame A polo Ghit, que non ten outra intención, nada máis e nada menos, que atopar e difundir aos catro ventos a canción do verán en galego do 2006. Eu non podo senón entusiasmarme e animalo a que deixe este blog e pase a escoitar, votar e difundir. Xa me vexo bailándoas. Conclúo coa declaración de intencións deste labor de evanxelización laica, musical e “do país” (coma o viño, o licor ou os chourizos):
Dende Un raio de sol até a Macarena ou o Aserejé, as nosas orellas tiveron nas últimas décadas que aturar un concepto chamado “canción del verano” que nos leva xa demasiados agostos machacando con ritmos latinos, sotaques andaluces e letras en castelán.
A todo isto. Avogo pola presentación de Xil Ríos e o toque lusófono de Quim Barreiros e a súa Cabritinha.

Do suicidio das herbas e outras andainas

Xuño 4th, 2006 Xuño 4th, 2006
Posted in Momentos freaks, Rachí
70 Comments »

A fin de semana comezou, o venres, logo de presenciar un suicidio en toda regra. Abro, inocentemente, a mini-neveira para meter unha botella de líquido transparente non alcólico (léase cabreiroá) cando, de súpeto, a barriña de suxeción da porta toma vida propia e decide pór fin á andaina vital da botella de licor-de-herbas-da-casa que con amor conservaba para “eses días de festa”. Vale que na neveira grande me queda un litro, pero ese é outro tema. A botella suicidouse, e con ela todo o líquido espirituoso. Só ficou a súa alma… o cuarto aínda arrecende a augardente. Que cousas. (Nota ao pé: nunca tenten substituír o Disiclín ou outro limpiachán por Fairy, o resultado non é o mesmo, nunca).
Nesas andaba cando comecei a planificar a noite do venres… cancións, moitas risas e dor de gorxa. Un sábado de xuntanzas e novas responsabilidades, traslado de visita e concerto -bueno, final de concerto.. Logo, visita aos lugares imprescindíbeis en boa compaña, con visionado de persoeiras parentes doutras persoeiras incluídas. Dóeme a gorxa e mañá teño un exame (ou algo semellante, tensión=0 folios de “apuntamentos”=6). Non é estupendo?

Coa miña toleira, Xirarei e (O’)Xirarei

Maio 29th, 2006 Maio 29th, 2006
Posted in Momentos freaks, Rachí
8 Comments »

Xil Avante.jpg

Ás veces, de noite, pasan cousas cuxa transcendencia non valoras ata o día seguinte. Cousas coma que, nun dos locais máis visitados por quen lles fala, nun momento calquera dunha noite desas que saben a licor café e a gorxa ronca por causa dos cánticos do país, a música habitual cese para dar paso, en versión orixinal e sen previo aviso a Xirarei, ou o que é o mesmo, á canción/himno que regalou ao país Xil Ríos e que a quen rebautizou a quen escribe. O mellor? Que algúns miren para ti cando soa a canción e que, mentras xiras e xiras sobre ti mesmo con tres ou catro compañeiros imprescindíbeis, alguén corra dende o fondo do local para dicirche “oes!! lembreime de ti ao escoitar XIRAREI!!“. Enorme.

Emocións á grella

Maio 26th, 2006 Maio 26th, 2006
Posted in Rachí
7 Comments »

Churrascada 007.jpg

A Ascensión, festa compostelana onde as haxa, onde a maior parte da xente ao único sitio ao que ascende é aos cumios do licor-café ou semellantes. Eu onte, Día da Ascensión, digamos que vivín un deses días que prestan. E é que non todos os días un se xunta, nunha finca preto de Santiago, coa moitos dos personaxes (si, algúns/has máis sen blog) que fan que a vida por estes lares sexa moito máis agradábel ao abeiro dunha churrascada destas que se lembran. Un dato: ás 5 da tarde aínda había restos do porquiño pola mesa. E logo… A Cepa, crema-de-orujo, tarta de aniversario, paranoias mentais diversas… en fin, todo perfecto.
E pola noite? Doble menú . De primeiro, Celtas Cortos e, de segundo, Panorama (apoteose orquesteira, especialmente significativa a iluminación da parte de atrás do escenario. Demostración de que é posíbel devolver a mocidade ao campo da festa). Dous platos diferentes mais igualmente saborosos. Pero como non todo van ser loubanzas e florituras, unha reflexión: que pasaría se o tremebundo escenario do que Celtas dispuxeron onte pola noite no Campus Sur de Compostela se puxese á disposición dos tropecentos grupos do país que soan tan ben ou mellor?